Ervaringen voor 'Je kunt met ons het bos in!'

Na de koffie een flinke wandeling gemaakt met een paar bewoners en begeleiders. Het aantal bewoners dat mee kan, is direct afhankelijk van het aantal vrijwilligers en begeleiders om rolstoelen te duwen. Dus als je tijd hebt... doen.

Lekker uitwaaien met bijzondere mensen.

Bij aankomst was er wat onrust vanwege een sterfgeval vroeg in de ochtend. Dit is voor zowel de bewoners als de begeleiders een behoorlijke klap. Toch prima ontvangen met een kop koffie en aangeschoven bij de andere begeleiders. Daar zaten al 2 studenten klaar die vanwege de maatschappelijke stage kwamen helpen. Verder een stagiaire en de vaste begeleiders.

Het weer was prachtig om te wandelen en het was tijd om de jassen aan te trekken. Op dat moment wordt de kracht van workmates (en alle vrijwilligers) wel erg duidelijk. Afhankelijk van het aantal handjes wordt gekeken wie er mee kan en wie niet. Met andere woorden, als er geen voldoende vrijwilligers zijn, kunnen minder mensen wandelen... Er bleven dan ook een aantal mensen achter.

We hebben heerlijk gewandeld door de duinen en gepraat. Iedereen krijgt een bewoner mee, ik had de eer om met Firad te mogen wandelen. Je ziet zo'n jongen genieten van de wind in het gezicht, de warme zon en het ritme van de rolstoel.

Het is best pittig want je maakt een wandeling met een behoorlijk zware rolstoel. Maar de lol en het plezier die je ervoor terug krijgt is onvergetelijk.